
بررسی دقت، سرعت و کاربرد هر روش توزین تا انتخاب متناسب با نوع ماده و بستهبندی نهایی.
دو روش رایج برای پرکردن بستهها، توزین وزنی و پرکردن حجمی است. هرکدام مزایا و محدودیتهای خود را دارند و انتخاب درست بین آنها به نوع محصول، دقت مورد نیاز و بودجه بستگی دارد.
روش توزیندار (وزنی)
در این روش، محصول پیش از ریختن در بسته با لودسل توزین میشود و وزن هر بسته دقیق کنترل میگردد. این روش برای محصولاتی که چگالی ناپایدار دارند (مثل حبوبات، خشکبار و گرانول) بهترین دقت را ارائه میدهد.
روش حجمی
در پرکردن حجمی، حجم ثابتی از محصول توسط پیمانه یا مارپیچ وارد بسته میشود. این روش سریعتر و ارزانتر است اما دقت وزنی آن به یکنواختی چگالی ماده وابسته است؛ برای پودرهای یکنواخت مناسب است.
کدام را انتخاب کنیم؟
اگر دقت وزنی و کاهش دورریز اولویت دارد، روش توزیندار انتخاب بهتری است. اگر سرعت بالا و هزینه پایینتر مهمتر است و ماده چگالی یکنواخت دارد، روش حجمی کفایت میکند. در بسیاری از خطوط، ترکیب هوشمندانه هر دو روش به کار میرود.


